[EgoT]Sub-Event 04: A Joyous Requiem

posted on 18 Mar 2014 09:52 by rikichan

 

 

 

 

 
Sub-Event 04: A Joyous Requiem
 
 
 
 
 
 
 

    แสงแดดส่องสว่าง ลอยเหนือหัวจนเกือบๆเที่ยง สร้างความอบอ้าวให้คนทำงานไม่น้อย ชายหนุ่มอยู่บนหอจดหมายตามปกติ..

หากที่เปลี่ยนไปคือเสียงของเขาไม่มีวันกลับมา...

เพราะคำสั่งของนายเหนือหัว เขาเข้าร่วมการต่อสู้กับคิงสเลย์เยอร์และพ่ายแพ้กลับมา แพทย์บอกว่าเขาไม่สามารถจะพูดหรือเปล่งเสียงได้อีกต่อไป  อาจเป็นเพราะผลกระทบจากการบาดเจ็บที่เขาถูกกระแทกอย่างแรงเข้าที่คอหอย

ในเช้าวันที่ตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองไร้เสียงนั้น แทบอยากจะสลบลงไปอีกรอบ ไม่ว่าเขาจะโวยวายหรือตะโกนมากเพียงใดสิ่งที่ได้ยินก็มีแต่ความเงียบกับน้ำตาของมารดา

แต่สิ่งที่ทำให้เขากลับมามีสติและไม่เป็นบ้าไปเสียก่อนคืออ้อมกอดของบิดาที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้รับมัน....

พร้อมคำขอโทษ...ที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้ยิน

“ถ้าคนที่ไปนั้นเป็นพ่อ...เจ้าคงไม่ต้องมีสภาพเช่นนี้....”


 

เป็นครั้งแรกที่อาร์ดอนรับรู้ได้ถึงความรักและความห่วงใยจากบุคคลที่หมางเมินเขามาตลอด...

เขาพูด..พูด..พูด พยายามอย่างมาก...แต่ก็ไม่มีเสียงใดๆหลุดออกไป แต่บิดากลับยิ้มเศร้าพร้อมลูบศีรษะของเขาและพูดตอบกลับมา..

 


“พ่อก็รักเจ้า..อาร์ดอน”


ชายหนุ่มพักรักษาตัวอยู่จนบาดแผลภายนอกหายดีและกลับขึ้นไปทำงานที่หอจดหมายตามปกติ บันทึกความพ่ายแพ้ของเขาด้วยสีหน้าและลายมือที่นิ่งเฉย บันทึกรายละเอียดของการออกเดินทาง เก็บเอกสารบัญชีค่าใช้จ่ายต่างๆอย่างเรียบร้อยก่อนส่งไปให้ผู้จัดการเรื่องเงิน..

สายตาปราดไปมองยังกระดิ่งที่ถูกวางไว้บนโต๊ะ มันเป็นสิ่งที่ถูกมอบให้มาเมื่อทุกคนรู้ว่าเขาไม่มีเสียงอีกต่อไป.. ชายหนุ่มหยิบกระดาษออกมาเขียนสิ่งที่เขาต้องการก่อนสั่นกระดิ่งให้ดังขึ้น

ไม่นานนักก็มีเด็กรับใช้เคาะประตูก่อนเข้ามา อาร์ดอนยื่นเอกสาร พร้อมแนบคำอธิบายว่าต้องเอาไปส่งให้ใครแก่เด็กคนนั้น และก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า เขาอยากได้ชา ด้วยความเคยชินจึงอ้าปากพูดออกไป..

แต่ไร้เสียง..

เขาชะงักไปก่อนถอนใจเฮือกทำให้เด็กหนุ่มที่รอคำสั่งอยู่สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะมองเขาปริบและเอ่ยถามขึ้นมาว่า

“ท่านต้องการน้ำชาอุ่นๆซักถ้วยใช่หรือไม่..? ข้าจำได้ว่าท่านจะดื่มมันเวลาเช่นนี้เสมอ” พร้อมรอยยิ้มสดใสที่มอบให้เขาอย่างเป็นปกติ...อาร์ดอนยิ้มตอบกลับไปและลูบหัวเด็กรับใช้เป็นการขอบคุณ..

หลักจากคล้อยหลังเด็กรับใช้ไม่นานนัก ก็มีกาส่งข่าวมาเกาะที่หน้าต่าง เขารีบไปรับข้อความพร้อมเปิดอ่านดู

“ราชาบัลลังก์เหล็กสิ้นแล้ว”


 

มือเขาเอื้อมไปสั่นกระดิ่งอย่างรุนแรงให้มันเกิดเสียงดังที่สุด ก่อนที่จะหยิบกระดาษแผ่นใหม่ขึ้นมาเขียนข้อความคำสั่งและแนบไปพร้อมจดหมายจากกา



นำไปให้นายเหนือหัว’  เขายื่นให้เด็กรับใช้อีกคนที่วิ่งหน้าตาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงกระดิ่งของเขา เมื่อเห็นข้อความในกระดาษจึงรีบวิ่งออกไปทันที..

เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ ทั้งสาเหตุการสิ้นพระชนม์ยังไม่แน่ชัด

แต่มันไม่ใช่เรื่องของเขาที่จะปวดหัวขบคิด เพราะอย่างไรเสียตราบใดที่มันไม่ได้เกิดอะไรขึ้นกับนายเหนือหัวและท่านหญิงของเอียริ

อาร์ดอนทำหน้าที่ตามปกติ ไม่ได้เสียใจหรือยินดีกับข่าวนี้เลย

แค่..อาจจะมีเรื่องการจดบันทึกและกรองข่าวสารให้มากขึ้นก็เท่านั้น...

และทำตัวให้ชินกับภาษากายและสื่อสารกับคนอื่นเป็นตัวหนังสือ..

               

Comment

Comment:

Tweet

ตรวจกิจกรรม:
ตัวอักษรทั้งหมด 2,651 ตัว
รวมทั้งหมด 2651/7 = 378.71
ผลตอบแทนที่ได้รับ: Money 300

#2 By EGoT on 2014-03-20 21:36

ฮือ...ท่านพ่ออออออออ บอกรักแล้ว....; w ; แต่หนุ่มจดหมายก็พูดไม่ได้ซะแล้ว ฮืออออออออออ
ชาวเอียริดูเฉยกับข่าวของคิงจริงๆ 55555

#1 By JunE on 2014-03-20 01:09