[AFAL]Quest Level1-1

posted on 06 Jun 2014 17:43 by rikichan
 
 
 
 
 
 
 
------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
------------------------------------------------------------------------
 
 

เขากำลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับการใช้พลังธรรมชาติที่ยืมมาจากห้องสมุด เส้นผมสีแดงยาวถูกรวบขึ้นหลวมๆเพื่อไม่ให้ปรกลงมาบังสายตา นัยน์ตาไล่อ่านไปทีละบรรทัดทำความเข้าใจและทบทวนสิ่งที่ได้เรียนรู้จากห้องเรียน เพราะอาจารย์สายน้ำได้ประกาศออกมาแล้วว่ามีการทดสอบพื้นฐานแรกสุดของการใช้ผลึก..

 

 

“ไปทดสอบพร้อมกันไหม” เสียงเรียกของฟริตซ์ดังขึ้นทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือ.... ชายหนุ่มนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าและวางสิ่งที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะพร้อมกับแกะผมออกให้เป็นเหมือนเดิม

 

 

“ไปสิ..” ฮาร์วี่ลุกขึ้นยืนและเดินตามเพื่อนของเขาออกไปยังห้องทดสอบที่ตอนนี้ใครหลายคนก็กำลังฝึกฝนเพื่อที่จะใช้พลังของตัวเองให้ได้ เขาเหลือบไปมองแหวนสีฟ้าที่นิ้วครู่หนึ่งและมองไปยังทางเดินสู่ห้องทดสอบ

 

 

การทดสอบการควบคุมพลังธรรมชาติ...เรียนรู้การใช้น้ำ

 

 

..ขอแค่ทำให้น้ำขยับได้ก็พอ..

 

 

“นายว่าเราจะทำน้ำเปียกห้องกี่แก้ว”  อีกฝ่ายยกยิ้มแล้วถามขึ้นมา นั่นทำให้เขาคิดถึงสภาพห้องนองไปด้วยน้ำ ชายหนุ่มกลอกตานึกก่อนจะตอบกลับไป

 

 

“หรืออาจจะยังไม่ขยับก็ได้...ถ้าเราทำให้มันขยับได้จริงก็แค่ทำให้มันกลับเข้าไปอยู่ในแก้ว”

 

 

 ถ้ามันขยับได้ละก็นะ..    เขากระซิบกับตัวเอง

 

 

“จริงของนาย” ฟริตซ์ตอบรับ รอยยิ้มอีกฝ่ายยังคงไว้บนใบหน้าแล้วเปิดประตูที่อยู่ตรงหน้า

 

 

 

เมื่อเข้าไปในห้องทดสอบซึ่งมีอาจารย์ประจำภาครออยู่แล้ว เขาจึงเดินเข้าไปยังโต๊ะตรงกลางซึ่งมีแก้วและน้ำที่ได้เตรียมพร้อมไว้ ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาหนึ่งใบแล้วแยกไปยืนคนละมุมกับเพื่อนของตน

 

 

เขาจ้องมันอยู่ครู่หนึ่งราวกับกำลังทำความเข้าใจ...ก่อนจะเริ่มทำการทดสอบ

 

 

ปลายนิ้วแตะปากแก้วแล้วลากวนรอบเบาๆ ถ้าเป็นแก้วที่มีความบางอย่างแก้วไวน์คงจะมีเสียงใสแว่วออกมาบ้างแล้ว...

 

 

ฮาร์วี่คิดถึงตอนที่เขาเล่นแบบนี้ตอนอยู่ที่บาร์บนเรือ ลากนิ้ววนกลับไปมาระหว่างแก้วให้เกิดเสียงเพลงที่เรียกว่าเพลงได้ไม่เต็มปากนักกับน้องชาย เสียงวี่ของสัมผัสผิวและแก้วดังขึ้นในความทรงจำ..

 

 

ใช่...


 

เขาลากนิ้ววนซ้ำอีกครั้งตรงขอบ..เสียงก็ดังขึ้นอีกครั้ง...ก้องอยู่ในหู

 

 

ใช่แล้ว...

 

 

ตอนนั้นเองเขาลากนิ้วจากขอบแล้วลงมาเรื่อยๆจนถึงระดับน้ำ....และสัมผัสค้างไว้อย่างนั้น...รับรู้ถึงความเย็นของน้ำผ่านวัตถุ...และหลับตาลง...

 

 

ฟังสิ...จำได้ไหม...


 

ได้ยินไหม...

 


เสียงใสกังวานของระดับน้ำที่อยู่ในแก้ว

 

 

อืม... ได้ยินแล้ว....

 

 

เขาค่อยๆลืมตาขึ้น พร้อมกับน้ำในแก้วที่สั่นสะเทือนเป็นละลอกคลื่นช้าๆเรียบง่ายและคงที่...

 

 

น้ำในแก้วขยับแล้ว..เรียกให้รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างยินดี และเมื่อลากนิ้วออกเพียงนิด น้ำก็กลับไปนิ่งสงบเหมือนเดิม..

 

 

ฮาร์วี่ทำได้แล้ว...

 

 

 


 

 

-------------------

ดองไว้นานมาก
ขอบคุณ ผปค.ฟริตซ์ด้วยนะคะที่ชวนทำ แงงงง

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet